Weer zoiets uit de oude doos: echte platen (vinyl) afspelen.
In mijn jeugd kreeg ik mijn eerste echte platenspeler van mijn vader. Hij had zelf een nieuwe stereo-installatie gekocht en ik kreeg zijn oude. Het was een ‘Phonostereo’ of zoiets, herinner ik me nog. Het was een draagbaar ding met twee boxjes die je erop kon klikken met een koffersluiting. Je klikte ze los, haalde de boxen eraf en sloot de opgerolde snoertjes aan op de achterkant van de platenspeler. Er zat een klein versterkertje in en aan de voorkant kon je de toon regelen.
Ik begon met het kopen van singletjes, meestal nadat ik ze op de radio had gehoord. Toen ik later naar het voortgezet onderwijs ging, viel me op dat bijna al mijn klasgenoten een stereotoren hadden. Hoe ze dat konden betalen, wist ik niet, maar ik ging hard aan de slag: kranten bezorgen, ‘heitje voor een karweitje’, dat soort werk. Na een tijdje kon ik eindelijk zelf een behoorlijke installatie kopen. Het werd een Technics installatie. Met een versterker/tuner, en met een dubbel cassetedeck(kan je ook vanaf een cassetebandje kopieren). Ik moest natuurlijk ook nog een platenspeler hebben, maar die kreeg ik voor mijn verjaardag. Een paar jaar later kocht ik er ook nog een cd speler bij. Maar vanaf dat moment kocht ik eigenlijk alleen nog maar LP’s. En wat was dat duur! Een LP kostte toen gemiddeld 24 gulden.
De bibliotheek
Bij toeval ging ik eens met iemand mee naar de bibliotheek. En wat zag ik daar? Je kon er niet alleen boeken lenen, maar ook LP’s! En dat voor slechts één gulden per maand.
Die LP’s nam ik dan op met het cassettedeck van mijn stereotoren. Een cassettebandje kostte 1,50 gulden, dus voor 2,50 gulden had ik de muziek die ik wilde hebben. De kwaliteit was wel wat minder dan die van een echte plaat, maar het was een goede deal. Daarna kwamen de cd’tjes, en weer later de mp3’s, WAV-bestanden en USB-sticks. Inmiddels gebruiken we natuurlijk al jaren diensten als YouTube, Spotify, Apple en Amazon.
Beleving
Mijn oude stereotoren is destijds naar mijn zoon gegaan. Onze jongste dochter is drie jaar geleden uit huis gegaan en zij is helemaal gek van platen. Ze heeft haar eigen adresjes en inmiddels al een flinke verzameling. Aan de muur heeft ze creatieve houders gemaakt waar ze de LP’s in zet. Die wisselt ze steeds af: de ene week hangen Fleetwood Mac, Prince en ABBA aan de muur, de week erop zijn het Cole Porter, Duke Ellington, Bruno Mars, Bob Marley of the rolling Stones. Ze houdt van muziek van alle tijden. Ze heeft zelfs zo’n mooi jaren ’50 radiomeubel met een platenspeler gekocht. Die zijn weer helemaal in!
Onze zoon gebruikte mijn oude apparatuur uiteindelijk niet meer en had er bij zijn verhuizing geen plek meer voor. Maar mijn dochter had me aangestoken met haar enthousiasme. Mijn vrouw zei: “Ga ze zelf weer gebruiken!”
En tadaaa: mijn Technics-toren staat weer op een mooi plekje in huis. Mijn oude speakers hadden de tand des tijds helaas niet overleefd; de randen waren gescheurd. Gelukkig kun je tegenwoordig overal goede vintage boxen vinden voor weinig geld. Zo heb ik via Marktplaats een setje Magnat-boxen op de kop getikt.
Ik heb mijn oude LP’s weer tevoorschijn gehaald en wat klinkt het goed! Het leukste is dat je weer iets doet wat je vroeger ook deed. Je kent de muziek natuurlijk wel, maar de beleving – of beter gezegd: de herbeleving – is geweldig. Mijn vrouw is ook direct aan het verzamelen geslagen. Ze heeft zelfs zeven LP’s van mijn bucketlist voor me besteld en we hebben haar oude verzameling ook weer opgehaald.
Heerlijk om weer ouderwets plaatjes te kunnen draaien!
